Typowy błąd to wyłożenie całej ściany między kuchnią a salonem pianką i kartonem. Taki układ tłumi wysokie tony, ale zostawia niski pomruk, który męczy najbardziej. Skuteczniejsze są masa i szczelność, nie porowatość. Jeśli ściana jest cienka, dołóż warstwę płyt gipsowo-kartonowych na niezależnym stelażu, z wełną w środku. To zabiera kilka centymetrów, ale działa realnie.

Kolejność prac ma znaczenie. Najpierw uszczelnij i wytłum kanały oraz drzwi, potem zwiększ masę ściany, a na końcu dobieraj meble i tkaniny. Odwrotna kolejność to wyrzucanie pieniędzy na dekoracje, które maskują objaw, a nie przyczynę. Jeśli po tych krokach wciąż słyszysz okap w salonie, problem prawdopodobnie nie leży w ścianie, lecz w samym przewodzie wentylacyjnym — i z tym trzeba iść do administracji budynku, nie do sklepu z panelami.

Biurko w sypialni da się wcisnąć niemal w każdą przestrzeń, pod warunkiem że najpierw określisz, jak realnie pracujesz. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz szerokość wolnej ściany, głębokość przejścia do łóżka i wysokość parapetu. Standardowe biurko ma 60 cm głębokości, a do wygodnego odsunięcia krzesła potrzebujesz dodatkowych 75–80 cm. Jeśli tego nie policzysz, skończysz z blatem, przy którym nie da się usiąść, i fotelem blokującym szafę.

Rozstaw licz w odniesieniu do szerokości pojedynczej lamele. Jeśli lamel ma 30 cm, odstęp między nimi powinien wynosić od 2 do 5 cm — im szerszy lamel, tym większy może być odstęp. Przy lamelach 10–15 cm trzymaj się 1–3 cm, bo inaczej konstrukcja straci rytm. Pamiętaj, że odstęp mierzy się między krawędziami, a nie między osiami. Najczęstszy błąd to liczenie rozstawu „na oko" i niesprawdzenie ostatniego modułu przy ścianie. Zawsze zostaw jednakowy margines z obu stron — asymetria rzuca się w oczy bardziej niż sam kolor.

Na koniec rzecz, o której zapomina się najczęściej: dźwięk. Salon wyłożony tkaninami — zasłonami, dywanem, tapicerką — brzmi inaczej niż ten sam salon z gołymi ścianami i podłogą. Kroki są cichsze, rozmowa nie odbija się echem, telewizor nie wymaga podkręcania głośności. Bezpieczna przystań to także miejsce, w którym można usiąść w ciszy i nie słyszeć własnego oddechu odbijanego od pustych płaszczyzn. Zanim dokupisz kolejną poduszkę, sprawdź, czy masz już dość tkanin, by wyciszyć pomieszczenie. Często brakuje nie ozdób, a jednej porządnej zasłony i dywanu we właściwym rozmiarze.

Zanim zamówisz cokolwiek, narysuj rzut salonu w skali na papierze milimetrowym. Zaznacz na nim wszystkie stałe punkty: okno, drzwi, kaloryfer, piony, gniazdka i wyłączniki. Dopiero na tak przygotowanym planie układaj meble. Sprawdź, czy zostaje co najmniej siedemdziesiąt centymetrów przejścia między najbliższymi elementami i czy drzwiczki szaf otwierają się bez kolizji. Jeśli któryś wymiar budzi wątpliwości, zmierz go dwa razy — raz przy podłodze, raz na wysokości metra. Różnica między tymi pomiarami powie ci więcej o rzeczywistym kształcie pomieszczenia niż jakikolwiek katalog.