Potrzebujesz: poziomicy, młotka gumowego, klocka do dobijania, noża do winylu, linijki, taśmy mierniczej, podkładu pod LVT (najlepiej cienkiego, o grubości do 2 mm), folii PE oraz klinów dystansowych. W bloku ważna jest też temperatura – panele układaj przy 18–24°C i pozostaw w pomieszczeniu na 24 godziny przed montażem, żeby się zaaklimatyzowały. Nie kładź ich na „goły" beton, bo wilgoć z płyty przejdzie do spodu paneli. Folia musi zachodzić na ściany na kilka centymetrów i być sklejona taśmą na łączeniach.

Najczęstsze błędy to brak sprawdzenia pionu i poziomu przed montażem, kupowanie listew z różnych partii oraz malowanie bez gruntu. Zdarza się też przyklejanie listew do świeżo malowanej ściany — farba musi wyschnąć co najmniej kilka dni. Jeśli pomieszczenie jest wilgotne, MDF nie jest dobrym wyborem; pęcznieje i traci kształt. W suchym mieszkaniu boazeria z MDF trzyma się stabilnie przez lata, a jej naprawa sprowadza się do przeszlifowania i domalowania uszkodzonego fragmentu.

Po przyklejeniu całej płaszczyzny dociśnij panele wałkiem lub ręcznie przez czysty filc i zostaw je bez obciążenia na czas podany przez producenta kleju. Nie montuj od razu listew ani gniazd w nowo położonym fragmencie — najpierw niech klej zwiąże. Jeśli po kilku dniach zauważysz odchodzący róg, nie dokładaj kleju na wierzch. Zdejmij panel, oczyść podłoże i powtórz klejenie od nowa. Tylko wtedy montaż na klej trzyma się tak, jak powinien.

Przed montażem załóż na nowy grzejnik zawory odcinające i odpowietrznik. Zawieszenie grzejnika na wspornikach wymaga wypoziomowania — odchyłka większa niż kilka milimetrów powoduje, że powietrze zbierze się w jednym końcu i grzejnik będzie grzał nierówno. Odstęp od ściany musi pozwolić na swobodny przepływ powietrza. Nie montuj grzejnika bezpośrednio pod parapetem bez szczeliny — ciepło będzie się kumulować, a grzejnik straci część mocy.

Po zamocowaniu wsporników wsuń rurę lub szynę, załóż uchwyty i zaciski. Na końcach zamontuj ozdobne zakończenia, które zabezpieczają tkaninę przed zsuwaniem. Zasłony i firany wieś na kółkach lub żabkach dopiero po sprawdzeniu, czy karnisz nie ugina się pod obciążeniem. Typowe błędy to: zbyt krótki karnisz, montaż na jednym kołku w słabym podłożu, brak poziomu i wiercenie bez sprawdzenia instalacji. Jeśli nie masz pewności co do podłoża, użyj wykrywacza przewodów albo zleć montaż osobie z uprawnieniami.

Wymiana grzejnika nie kończy się na odkręceniu starego i wkręceniu nowego. Między tymi dwoma momentami jest kilkadziesiąt drobnych czynności, które decydują, czy instalacja będzie działać przez lata, czy zacznie przeciekać po pierwszym sezonie grzewczym. Liczba 87 prac to umowne oszacowanie — w praktyce każdy grzejnik generuje własny zestaw kroków, ale schemat jest powtarzalny. Jeśli pominiesz którykolwiek etap, problem wróci w najmniej oczekiwanym momencie.

Pomiary, które decydują o efekcie Zmierz szerokość okna razem z ościeżnicą, a potem dodaj po 15–20 cm z każdej strony. Dzięki temu firana po zasunięciu nie zasłania szyby i okno wygląda szerzej. Zmierz też wysokość od podłogi do punktu montażu: przy karniszu sufitowym będzie to odległość od podłogi do sufitu, przy ściennym — od podłogi do wybranej linii nad oknem. Zapisz te wartości, bo przy zakupie liczy się długość rury lub szyny, a nie szerokość okna. Jeśli karnisz ma być dzielony na dwa odcinki, zaplanuj miejsce na łącznik poza strefą najbardziej widoczną.

Montaż zacznij od wyznaczenia linii na ścianie lub sufitu. Przy karniszu ściennym odmierzyć odległość od okna, przy sufitowym — od ściany. Zaznacz miejsca pod kołki, wywierć otwory wiertłem odpowiednim do podłoża: beton, cegła, pustak i płyta gipsowo-kartonowa wymagają innych kołków. W płytach gipsowo-kartonowych stosuj kołki motylkowe i zawsze szukaj profila, jeśli to możliwe. Przed wkręceniem wsporników sprawdź poziomnicą, czy linia jest prosta — poprawki po zamontowaniu są trudne.

Karnisz sufitowy montuje się do sufitu lub do stropu za pomocą wsporników, a karnisz ścienny — do ściany nad oknem. Wybór zależy od tego, czy nad oknem jest miejsce na wsporniki, jak gruby jest tynk i czy w pomieszczeniu działa ogrzewanie podłogowe lub sufitowe. Przy sufitowym firana zwisa od samego sufitu, co optycznie podnosi okno. Przy ściennym montaż jest prostszy, ale wymaga zdrowego podłoża. Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, gdzie przebiegają przewody elektryczne i rury — wiercenie w złym miejscu to najczęstszy błąd.

Do pomiaru użyj poziomicy i metrówki, nie taśmy krawieckiej. Sprawdź, czy sufit i ściana są równe — w starych budynkach odchyłki kilku centymetrów są normą. Wtedy lepiej wybrać karnisz z regulowanymi wspornikami albo mocowanie na szynie, która niweluje nierówności. Przy ciężkich zasłonach, np. z weluru, wybierz rurę o większej średnicy i wsporniki co 60–80 cm. Zbyt rzadkie wsporniki powodują, że karnisz się wygina, a zasłony się nie zasuwają.