Trzeci problem to zapachy i kuchnia. Korytarz często łączy się z kuchnią, a opary z patelni, czosnek, cebula i dym papierosowy są dla chomika szkodliwe. Jeśli klatka stoi blisko kuchni, przenieś ją natychmiast. Podobnie z chemią do sprzątania — nie pryskaj w pobliżu klatki. Wentylacja w korytarzu bywa słaba, więc zapachy zostają dłużej niż w pokoju z oknem.

Uważaj też na klatki stojące blisko okna lub na parapecie. Latem wydaje się to dobrym miejscem, ale zimą każda nieszczelność w ramie wystarczy, by chomik siedział w stałym strumieniu zimna. Odsuń klatkę od okna minimum metr i nie ustawiaj jej na zewnętrznej ścianie budynku, która szybciej się wychładza. Podłoga przy oknie bywa chłodniejsza o kilka stopni niż reszta pokoju — dostaw klatkę na blat lub wyższą szafkę, żeby zwierzę nie siedziało na zimnym podłożu.

Typowe błędy, które pogarszają sprawę: wiatrak ustawiony na klatkę, pochłaniacz zapachów w granulacie, który tylko maskuje amoniak, oraz szczelne owijanie klatki folią albo kocem zimą. Wentylator stojący metr od klatki może być pomocny, jeśli nie dmucha wprost na zwierzę i pracuje na najniższym biegu przez kilka minut, a nie non stop. Nie ustawiaj też klatki w szafie, wnęce czy pod biurkiem — tam wymiana powietrza jest najgorsza, nawet przy otwartym oknie w pokoju.

Typowe błędy, które popełniają nawet doświadczeni opiekunowie, to wietrzenie w trakcie sprzątania klatki, gdy chomik biega po pokoju, oraz otwieranie okna zaraz po kąpieli zwierzęcia lub po zmianie ściółki. Mokre futro i wilgotne podłoże w połączeniu z chłodnym powietrzem to prosta droga do choroby. Nie zostawiaj też uchylonego okna na noc, nawet latem. Nocą temperatura spada, a chomik jest wtedy aktywny i najbardziej narażony na wychłodzenie. Jeśli w pokoju jest duszno, lepiej użyć wentylatora skierowanego w sufit lub w przeciwległą ścianę, nigdy bezpośrednio w klatkę.

Jak zorganizować karmienie i sprzątanie przy takiej liczbie zwierząt? Przy 87 chomikach karmienie „na oko" się nie sprawdzi. Przygotuj harmonogram: karm dwa razy dziennie o stałych porach, a porcje odmierzaj miarką — przeliczając na jednego osobnika. Typowy błąd to sypanie jedzenia do jednej miski na kilka klatek. Chomiki są terytorialne i silniejsze osobniki zjedzą wszystko, a słabsze zaczną chudnąć. Każda klatka musi mieć własną miskę i poidło. Wodę wymieniaj codziennie, nawet jeśli poidło wygląda na pełne — stojąca woda to siedlisko bakterii.

Kluczowe jest rozplanowanie klatek. Nie wstawiaj ich wszystkich na raz. Najpierw ustaw kilka, obserwuj, czy zwierzęta się nie stresują, a dopiero potem dodawaj kolejne. Odstępy między klatkami powinny wynosić co najmniej 20–30 cm, żeby chomiki nie wchodziły sobie w drogę i nie czuły się zagrożone. Jeśli używasz klatek piętrowych, upewnij się, że są stabilne — 87 zwierząt może wywołać spore zamieszanie, a przewrócona konstrukcja to katastrofa.

Oswajanie prowadź krótkimi sesjami. Usiądź przy klatce, mów cicho i spokojnie, połóż dłoń na dnie wybiegu z przysmakiem. Nie chwytaj chomika z góry — to dla niego sygnał drapieżnika. Podnoś go pod brzuch, jedną ręką, nisko nad podłożem, żeby w razie upadku nic mu się nie stało. Pierwsze próby ogranicz do kilkudziesięciu sekund. Jeśli zwierzę zamiera, piszczy albo próbuje uciekać, odłóż je do klatki i zakończ sesję. Powtarzanie na siłę przynosi odwrotny skutek.

Przewiew nad chomikiem, nie na chomiku Kluczowa zasada: powietrze ma wymieniać się nad zwierzakiem i wokół klatki, a nie wiać bezpośrednio na niego. Ustaw klatkę tak, by z jednej strony była ściana lub mebel, a z drugiej otwarta przestrzeń do pokoju. Odległość od kaloryfera, grzejnika i parapetu powinna wynosić minimum pół metra — ciepło wypycha wilgoć w górę, ale przy samej klatce tworzy poduszkę duszącego powietrza. Jeśli klatka stoi w kącie między dwiema ścianami, odsuń ją o kilkanaście centymetrów od obu. Powietrze musi mieć gdzie krążyć.

Sprzątanie rób etapami. Codziennie usuwaj resztki jedzenia i wymieniaj ściółkę w miejscach, gdzie chomiki załatwiają się najczęściej. Raz w tygodniu przeprowadź gruntowne czyszczenie klatek — ale nie wszystkich naraz, bo to ogromny stres. Podziel zwierzęta na grupy i czyść klatki rotacyjnie. Uważaj na środki czystości: silne chemikalia mogą zaszkodzić chomikom, więc wybieraj łagodne, dobrze spłukiwane preparaty. Po czyszczeniu zostaw klatkę do wyschnięcia, zanim wpuścisz zwierzę.

Samą klatkę warto przewietrzyć bez otwierania okna, wykorzystując krótkie, ale intensywne ruchy powietrza w pokoju. Otwórz drzwi do przedpokoju lub sąsiedniego pomieszczenia na kilka minut — różnica ciśnień i temperatur między pokojami wymusi przepływ. Nie zostawiaj chomika na przeciągu bezpośrednio przy drzwiach. Wystarczy uchylić drzwi na 5–10 minut dwa, trzy razy dziennie, najlepiej wtedy, gdy zwierzak śpi w norce.