Gdy nie masz nawilżacza, zawieś mokre ręczniki na kaloryferze albo postaw miski z wodą przy źródle ciepła. Działa też suszenie prania w łazience przy zamkniętych drzwiach — ale potem wywietrz to pomieszczenie, żeby para nie weszła do sypialni. Rośliny o dużych liściach, jak paprocie czy skrzydłokwiat, parują wodę, lecz w małym mieszkaniu ich wpływ jest ograniczony. Nie zastąpią nawilżacza, jeśli wilgotność spada poniżej 30%.

Szlifowanie zacznij od grubego ziarna tylko wtedy, gdy podłoga jest mocno zniszczona lub pokryta starą powłoką. Standardowa kolejność to 40, 60, 80 i 120. Po każdym przejściu odkurz dokładnie całą powierzchnię, bo ziarna z poprzedniego etapu rysują drewno przy następnym. Szlifierkę prowadź wzdłuż słojów, równomiernie, bez zatrzymywania w jednym miejscu – zatrzymanie wypala ciemne ślady, których nie usunie już żaden lakier. Przy krawędziach użyj szlifierki ręcznej lub oscylacyjnej, bo bębnowa zostawi wgłębienia przy ścianach.

Na koniec łóżko. Dopiero gdy ściany i okno są ogarnięte, zajmij się materacem. Wybierz taki, który nie przenosi drgań — sprężyny kieszeniowe w osobnych workach, gęsta pianka o wysokiej masie. Unikaj tanich bonellowanych wkładów, bo dzwonią przy każdym ruchu. Stelaż skręcaj z podkładkami filcowymi, a nóżki podklej filcem. Jeśli po tych krokach nadal słyszysz sąsiada, problem jest w konstrukcji budynku, a nie w twoim łóżku.

Remont łazienki w bloku oznacza jedno: pył z kucia płytek i gruz niesiony na butach rozniesie się po całym mieszkaniu, zanim zdążysz zareagować. Zabezpieczenie podłóg i mebli zaczyna się jednak nie w łazience, a na korytarzu — od wyznaczenia trasy, po której będziesz nosić materiały i wynosić gruz. Jeśli tej trasy nie zaplanujesz, każdy krok będzie kosztował dodatkowe sprzątanie.

Na koniec kilka praktycznych zasad. Nie instaluj wyciszenia w pojedynczym pomieszczeniu, jeśli problem występuje w całym mieszkaniu — dźwięk znajdzie drogę przez ściany działowe. Zlecając pracę ekipie, żądaj opisu warstw i sposobu mocowania, a nie tylko nazwy materiału. I nie oczekuj ciszy absolutnej: dobrze wykonane wyciszenie ogranicza hałas o kilka do kilkunastu decybeli, co zwykle wystarcza, żeby przestać słyszeć każdy krok sąsiada.

Od czego zacząć zabezpieczanie mieszkania Najpierw opróżnij łazienkę ze wszystkiego, co da się wynieść: szafki, kosze, ręczniki, kosmetyki. Meble w pokojach przysuń do ścian, a te, które zostaną w pobliżu trasy przenoszenia gruzu, przykryj szczelnie folią budowlaną i zaklej taśmą malarską na krawędziach. Folia ogrodnicza czy spożywcza jest zbyt cienka — przeciera się pod ciężarem i przepuszcza pył. Do przykrywania mebli używaj grubszej folii lub starych koców, ale koce zbierają pył i trudno je potem wyprać, więc lepszym rozwiązaniem jest folia z zakładką na podłogę.

Zaczyna się od oceny stanu drewna. Trzeba ustalić, czy na podłodze leży stara powłoka – lakier, olej, wosk – czy surowe drewno. Stare lakiery usuwa się szlifowaniem, ale jeśli warstwa jest gruba albo łuszczy się płatami, szybciej i równiej zejdzie się cykliną lub szlifierką bębnową z grubym papierem. Resztki wosku i oleju są groźniejsze: zatykają papier i mogą uniemożliwić przyczepność nowego lakieru. W takich miejscach warto zmyć powierzchnię środkiem odtłuszczającym i dokładnie odczekać do wyschnięcia.

Nie zapomnij o wentylacji i o tym, co dzieje się za ścianą. Zaklejenie kratki wentylacyjnej folią spowoduje, że pył osiądzie w całym mieszkaniu, a wilgoć z prac nie będzie miała ujścia. Zamiast zaklejać kratkę, załóż na nią filtr z gazy i wymieniaj go co drugi dzień. Przed remontem ustal z sąsiadami, kiedy będziesz kuć — w bloku dźwięk niesie się po pionach i łatwo o konflikt. Meble w pokojach najlepiej przesunąć do jednego, najbardziej oddalonego pomieszczenia i dodatkowo zamknąć drzwi tego pokoju, uszczelniając próg wałkiem z ręcznika.

Po zakończeniu prac zdejmuj folię powoli, zwijając ją do środka, żeby pył nie wysypał się na podłogę. Karton i folię wyrzuć od razu, nie zostawiaj ich na kilka dni — pod spodem zbiera się wilgoć. Podłogę umyj dwukrotnie: najpierw na mokro, zbierając resztki pyłu, potem jeszcze raz czystą wodą. Meble przecieraj wilgotną ściereczką, nie ścieraj suchego pyłu na sucho, bo porysujesz powierzchnię. Jeśli te kilka godzin pracy poświęcisz na przygotowanie, oszczędzisz sobie tygodni sprzątania i wymiany zniszczonych rzeczy.

Hałas od sąsiada z góry przenosi się do mieszkania dwiema drogami: przez powietrze, czyli szczeliny i strop, oraz przez konstrukcję budynku — dźwięk uderzeniowy rozchodzi się po murach i stropie jak drganie. Dlatego samo przykręcenie kawałka pianki do sufitu nic nie da. Najpierw trzeba ustalić, co dokładnie słychać: kroki, przesuwane meble, telewizor, czy rozmowy. Od tego zależy, czy wystarczy wygłuszenie akustyczne sufitu, czy konieczna będzie masa rozpraszająca drgania.