Na koniec zasłony i dodatki. Zasłony wieszaj pod sam sufit i szeroko — nawet jeśli okno jest wąskie, karnisz powinien wystawać poza jego krawędzie. Tkanina w kolorze ścian, bez kontrastowych pasów, sprawia, że okno wydaje się większe, a pokój wyższy. Unikaj ciężkich, ciemnych zasłon i grubych dywanów w ciemnym kolorze, które kładą na podłodze ciężką plamę. Kilka drobnych, jasnych akcentów — poduszka, plakat, ceramika — wystarczy, żeby wnętrze nie było monotonne, ale nie przytłoczyło małej przestrzeni.

Mały salon najczęściej przegrywa nie z powodu metrażu, ale złego ustawienia mebli. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz pomieszczenie i narysuj na kartce plan z drzwiami, oknem i grzejnikiem. Zaznacz, którędy wchodzisz i gdzie chcesz przechodzić. Dopiero potem ustaw na planie sofę, fotele i telewizor w formie papierowych kwadratów. Przesuwanie wycinków jest darmowe, przesuwanie kanapy po parkiecie już nie.

Hałas w bloku najczęściej nie wymaga remontu, tylko zamknięcia dróg, którymi dźwięk dostaje się do mieszkania. Zanim cokolwiek kupisz, ustal, skąd dobiega dźwięk: przez ścianę, sufit, podłogę, drzwi, okna czy kanały wentylacyjne. Usiądź w ciszy i nasłuchuj po kolei przy każdej przegrodzie — to pozwoli uniknąć wydawania pieniędzy na rozwiązania, które nic nie zmienią. Największy błąd to zaklejanie całego pokoju pianką akustyczną, gdy problemem jest nieszczelna futryna albo rura w szachcie.

Nie kupuj legginsów bez przymiarki i bez sprawdzenia ich w ruchu. Zrób kilka kroków, usiądź, wstań i sprawdź, czy materiał nie zjeżdża się w pasie ani nie prześwituje. Jeśli po tych próbach legginsy nadal leżą idealnie, będą służyć przez wiele sezonów — niezależnie od tego, czy nosisz je z longsleeve'em, swetrem czy skórzaną kurtką.

W przypadku dźwięków uderzeniowych z góry pomaga podłoga tymczasowa: mata filcowa pod dywan, gruby dywan z podkładem, miękkie kapcie. Jeśli słyszysz kroki przez sufit, nie pomoże przyklejanie czegokolwiek do sufitu — hałas uderzeniowy przenosi się konstrukcyjnie. Możesz za to zamontować sufit podwieszany na wieszakach amortyzujących, ale to już ingerencja w lokal, więc najpierw porozmawiaj z sąsiadem o wykładzinie lub matach. To tańsze i skuteczniejsze niż walka z konstrukcją.

Ostatnia godzina przed snem powinna przebiegać przy jak najsłabszym świetle. Praktyczna zasada: włączaj tylko jedną lampkę, najlepiej z możliwością przyciemnienia. Jeśli czytasz, oświetlaj tekst, a nie całe pomieszczenie – użyj lampki z kloszem skierowanym w dół, na strony książki. Świece i małe źródła punktowe są lepsze niż żyrandol, bo nie rozpraszają światła po całym pokoju. Warto też zadbać o rolety lub zasłony, które rano ograniczą dopływ ostrego światła, jeśli chcesz pospać dłużej. Pamiętaj, że nawet niewielka dioda od telewizora czy ładowarki potrafi rozpraszać – zaklej ją taśmą albo wypnij urządzenie z prądu.

Szachty i kanały wentylacyjne to częste źródło przenoszenia dźwięków między mieszkaniami. Sprawdź kratki: jeśli słychać przez nie rozmowy, załóż na kratkę tłumiący wkład lub zamknij ją szczelnie poza czasem wietrzenia. Uwaga na wentylację — nie wolno jej całkowicie blokować, bo grozi to cofaniem spalin i wilgocią. Zamiast tego użyj kratki z przegrodą akustyczną i uszczelnij nieszczelności wokół rury w szachcie. To często wystarcza, by przestać słyszeć sąsiada z pionu.

W małych wnętrzach grawitacja działa na twoją korzyść: sięgaj po pion. Jedna lub dwie półki zamontowane nad biurkiem mieszczą segregatory, kable i drobiazgi, których nie chcesz trzymać na blacie. Uważaj tylko na wysokość — półka nad monitorem nie może zmuszać do pochylania głowy ani zasłaniać światła z lampki. Zamiast segregatorów na dokumenty, których większość i tak istnieje w wersji cyfrowej, trzymaj pod ręką tylko to, czego używasz codziennie. Reszta może trafić do pudeł opisanych na boku, ustawionych na górnej półce regału.

Najprościej poprawić szczelność. Dźwięk ucieka przez szczeliny jak powietrze. Uszczelnij drzwi wejściowe: dokręć zawiasy, wyreguluj zamek, nałóż uszczelkę na ościeżnicę i próg. Sprawdź, czy pod drzwiami nie ma prześwitu — nawet kilkumilimetrowa szpara przepuszcza rozmowy z klatki. To samo zrób z oknami: wymień lub dociśnij uszczelki, wyreguluj okucia, sprawdź, czy szyby nie są luźne w ramie. Zanim wymienisz okna, spróbuj korekty i uszczelnienia — często wystarcza.

Typowe błędy: kupowanie cienkich paneli zamiast uszczelniania, wygłuszanie tylko jednej ściany przy problemie z sufitem, zaklejanie wentylacji na głucho, stawianie mebla w odległości kilku centymetrów od ściany. Najpierw diagnoza, potem uszczelnienie, na końcu materiały dźwiękochłonne. Jeśli mimo tych zabiegów hałas nie ustępuje, problem leży w konstrukcji budynku i wtedy rozmowa z sąsiadem lub wspólnotą jest skuteczniejsza niż kolejne zakupy.