Jeśli po wyschnięciu widzisz mikrorysy na samej łacie, nie panikuj – zwykle są to rysy skurczowe. Sprawdzasz je dopiero po dwóch tygodniach. Dopiero wtedy malujesz lub kładziesz gładź. Pęknięcia biegnące dokładnie po krawędzi starej siatki oznaczają, że zakład był za mały albo stara siatka była luźna – w takim wypadku poszerzasz wykucie i powtarzasz cały proces. Naprawa siatki nie polega na ukryciu rysy, lecz na odtworzeniu ciągłego zbrojenia w tym miejscu.

Typowe błędy? Zamiatanie na sucho miotłą – to katapultuje pył w powietrze. Mycie podłogi przed odkurzeniem ścian – woda spłynie z góry i ponownie zabrudzi podłogę. Używanie jednej ściereczki do wszystkiego – roznosi brud. Brak systematyczności – sprzątanie raz na jakiś czas zamiast etapami. Pamiętaj też o wymianie wody w wiadrze, gdy tylko zrobi się mętna. Na koniec, gdy pomieszczenie jest już czyste, umyj podłogę na mokro, najlepiej dwa razy: pierwszy raz z płynem, drugi raz czystą wodą. Zostaw do wyschnięcia, nie chodź po niej, aż będzie sucha.

Zacznij od ochrony i usuwania gruzu Zanim chwycisz za szmatkę, zabezpiecz to, czego nie da się umyć: zakryj folią lub prześcieradłem meble, które zostały w pomieszczeniu, zdejmij firany i zasłony, jeśli jeszcze wiszą. Wynoś większe odpady – resztki gipsu, kawałki płytek, ścinki drewna – do worków na gruz. Nie przeciągaj ich przez całe mieszkanie, bo zostawią ślad. Jeśli to możliwe, wynieś je przez okno lub najkrótszą drogą. Pamiętaj o wentylacji: otwórz okna, ale nie rób przeciągu, który podniesie pył z podłogi.

Typowe błędy to gruntowanie brudnej ściany (grunt zamyka kurz, a nie go usuwa), rozcieńczanie gruntu „na oko" oraz malowanie po zbyt krótkim czasie od gruntowania. Każdy preparat ma w instrukcji czas schnięcia – zwykle kilka godzin. Nakładaj grunt wałkiem lub pędzlem równomiernie, bez zacieków, i pamiętaj, że jeden rodzaj gruntu nie pasuje do każdego podłoża. Do chłonnych tynków wybierz grunt głęboko penetrujący, do gładzi – wzmacniający, a do starych powłok – sczepny. Jeśli nie masz pewności, wykonaj próbę na niewielkim fragmencie i oceń efekt po wyschnięciu.

Podłoże ważniejsze niż sama siatka Odsłonięty fragment gruntujesz preparatem wzmacniającym i odczekujesz tyle, ile podaje producent. Jeśli podłoże jest pylące, zagruntuj je dwukrotnie. Na tak przygotowaną powierzchnię nakładasz pierwszą warstwę zaprawy o grubości 3–5 mm i w nią wciskasz nowy pas siatki – z zakładem minimum 10 cm na starą, zdrową siatkę. Siatka musi być całkowicie zatopiona, bez pustek pod spodem. Najczęstszy błąd to przyklejanie siatki na sucho i dopiero potem tynkowanie – wtedy powstaje pusta przestrzeń, która pęka przy pierwszym ruchu podłoża.

Jak sprawdzić, czy podłoże wymaga gruntu? Prosty test: przyłóż dłoń do ściany i przetrzyj – jeśli zostaje pył, grunt jest konieczny. Inny test: kropelka wody. Jeśli wsiąka błyskawicznie i tworzy ciemną plamę, podłoże jest chłonne. Jeśli woda perli się na powierzchni, chłonność jest mała. Do tego oceń przyczepność starej farby – zarysuj siatkę nożem i sprawdź, czy płatki odchodzą. Gdy odchodzą, trzeba je usunąć, a nie gruntować.

Zaczynasz od skucia całego odcinka wokół pęknięcia. Młotkiem i przecinakiem zdejmujesz tynk na szerokość około 15–20 cm z każdej strony rysy, aż do odsłonięcia starej siatki. Jeśli siatka jest luźna, pomarszczona lub przesunięta, wycinasz ją w całości i wyrzucasz. Nie próbuj jej naciągać ani doklejać – to zawsze wróci jako nowe pęknięcie. Krawędzie wykucia warto zfazować pod kątem, żeby nowa warstwa miała oparcie.

Sprzątanie po remoncie to nie zwykłe porządki. Pył remontowy jest drobny, elektrostatyczny i osiada wszędzie – na ścianach, w szafkach, na kablach. Jeśli zaczniesz od zamiatania i mycia podłóg, rozmoczysz go i rozniesiesz po całym mieszkaniu. Klucz to kolejność: od góry do dołu, od sucha do mokra, od najbardziej zabrudzonych stref do najczystszych.

Kiedy gruntowanie tylko marnuje czas Jeśli ściana jest już pomalowana farbą o dobrej przyczepności, umyta i odtłuszczona, a nowa farba jest tego samego typu, grunt zwykle nie jest potrzebny. Podobnie gdy używasz farby kryjącej z wbudowanym podkładem, która producent przewidział do stosowania bez gruntu. W takich przypadkach dodatkowa warstwa opóźnia pracę i nic nie wnosi. Uwaga jednak: „farba z podkładem" nie zastąpi gruntu na świeżym tynku lub gołej gładzi – to dwa różne zadania.

Kiedy grunt jest konieczny? Po pierwsze, na podłożach chłonnych i pylących: stary tynk wapienny, gładź gipsowa, płyty gipsowo-kartonowe, beton komórkowy. Bez gruntu farba wsiąknie nierówno, a jej zużycie wzrośnie nawet o kilkadziesiąt procent. Po drugie, gdy malujesz na starych powłokach – krzyżują się różne rodzaje farb, np. emulsja na olejnej. Grunt związany z podłożem tworzy warstwę sczepną i zapobiega odpryskom. Po trzecie, po naprawach: zagruntowanie łatek gipsowych wyrównuje ich chłonność względem reszty ściany, dzięki czemu nie powstaną jaśniejsze lub ciemniejsze plamy.