Jeśli wybierasz włókno kokosowe, koniecznie wypłucz je przed użyciem. Prosto z kostki jest mocno zapylone i zawiera sole, które drażnią owada. Wsyp je do sitka, przepłucz letnią wodą, odciśnij i rozluźnij. Dopiero potem umieść cienką warstwę na dnie. Nigdy nie ubijaj podłoża — ma być luźne i przepuszczalne. Ugniecione zbije się w jednolitą masę, w której rozwiną się bakterie beztlenowe.

Młode agamy karmi się owadami codziennie, dwa–trzy razy dziennie, podając tyle, ile zjedzą w kilkanaście minut. Dorosłe dostają owady dwa–trzy razy w tygodniu, a zieleninę codziennie. Warzywa i liście zostawia się w misce na cały dzień i usuwa resztki wieczorem, żeby nie pleśniały. Owady podaje się pojedynczo, najlepiej pęsetą, żeby kontrolować ilość i sprawdzić, czy gad w ogóle je. Wsypywanie garści świerszczy do terrarium kończy się tym, że część ucieka i chowa się w podłożu, a część podgryza agamę podczas snu.

Nie zapominaj o opiece weterynaryjnej. Specjalista od zwierząt egzotycznych jest rzadszy i droższy niż lekarz dla psa. Badanie, badania kału, leczenie pasożytów czy rentgen to wydatki, które potrafią pojawić się nagle. Warto odłożyć niewielką kwotę na taki wypadek, zamiast liczyć, że zwierzę nigdy nie zachoruje. Druga pułapka to oszczędzanie na sprzęcie pomiarowym — tani higrometr i termometr pokazują bzdury, a wtedy łatwo przegrzać albo przesuszyć terrarium.

Jak podawać preparaty bez szkody dla zwierzęcia Owady przed podaniem umieszcza się w pojemniku z odrobiną proszku i delikatnie miesza, aż pokryją się cienką warstwą. Nie obtacza się ich na biało — nadmiar proszku osypuje się do podłoża i tylko drażni skórę płaza. Dobrą praktyką jest karmienie owadów wartościowym pokarmem przez 24–48 godzin przed podaniem, a następnie oprószenie ich preparatem. Dorośli przedstawiciele większości gatunków potrzebują wapnia mniej więcej dwa razy w tygodniu, młode rosnące osobniki nawet przy każdym karmieniu, ale zawsze z rotacją: raz wapno z D3, raz bez, w zależności od dostępu do UVB.

Typowe błędy hodowców to sypanie proszku bezpośrednio do wody pitnej, mieszanie kilku preparatów tego samego dnia oraz rezygnacja z UVB przy jednoczesnym podawaniu wapnia bez D3. Częstym problemem jest też trzymanie jednej żaby z drugą, która zjada cały oprószony pokarm, przez co jedna tyje, a druga głoduje. Warto karmić osobniki osobno, w oddzielnych pojemnikach, i zapisywać daty suplementacji, żeby nie powtarzać dawki tego samego dnia.

Większość osób planujących terrarium liczy tylko cena zwierzaka i samego zbiornika. To błąd, który potrafi zaskoczyć po pierwszych tygodniach. Zwierzę egzotyczne generuje stałe koszty, których nie widać na pierwszy rzut oka: prąd, podłoża, karmówki, witaminy, wymiana sprzętu. Zanim cokolwiek kupisz, usiądź i rozpisz budżet miesięczny oraz roczny, żeby nie skończyć z gadziną trzymaną w złych warunkach, bo zabrakło na żarówkę.

Typowy błąd to wietrzenie tylko wtedy, gdy poczujesz nieprzyjemny zapach. W terrariach dla gekona nocnego zapach pojawia się dopiero przy dużym zanieczyszczeniu, a szkodliwe gazy są wyczuwalne znacznie później. Drugi częsty problem to otwieranie klapy na oścież przy włączonej lampie grzewczej – ciepło ucieka wtedy błyskawicznie, a gekon wychładza się w trakcie nocnej aktywności. Trzeci błąd to zasłanianie otworów wentylacyjnych ręcznikiem lub folią, żeby „trzymać wilgotność". Wilgotność reguluje się podłożem i pojemnikiem z wodą, nie zaklejaniem siatki.

Co dokładnie podawać i jak często Owady to przede wszystkim świerszcze, karaczany i mączniki. Mączniki są tłuste, więc stanowią dodatek, a nie bazę. Każdy owad przed podaniem musi być oprószony wapniem bez fosforu i witaminą D3 – nie „od czasu do czasu", ale przy prawie każdym karmieniu. Świerszcze warto najpierw nakarmić marchewką i płatkami owsianymi przez 24 godziny, żeby same były wartościowe. Rośliny to głównie liście: mniszek lekarski, rukola, roszponka, jarmuż, kolendra. Dodatkowo starta marchew, cukinia, dynia i papryka. Unikać sałaty lodowej, szpinaku i kapusty w dużych ilościach, bo wiążą wapń albo mają go zbyt mało.

Typowe pułapki są trzy. Pierwsza to brak wapnia przy każdym karmieniu owadami – objawy niedoboru widać dopiero po miesiącach, gdy zaczyna się miękkość żuchwy i drżenie kończyn. Druga to przekarmianie, szczególnie mącznikami i larwami, co prowadzi do otłuszczenia wątroby i problemów z poruszaniem. Trzecia to podawanie owadów z odłowu – mogą być nosicielami pasożytów i pestycydów. Kupowane owady trzyma się w pojemniku z dostępem do pokarmu i źródła wody w postaci żelu lub marchewki, nie zwykłej miski z wodą, bo świerszcze się topią.

Gruba warstwa podłoża działa jak izolator i potrafi całkowicie zniwelować efekt maty. Piasek, włókno kokosowe czy darń zatrzymują ciepło przy szkle, tworząc gorącą poduszkę. Jeśli zwierzę kopie, użyj cieńszej warstwy nad strefą grzania albo przenieś matę na ścianę boczną. Pamiętaj też, że mata pod zbiornikiem stojącym na drewnianym meblu może odbarwić lub odkształcić blat — zostaw szczelinę wentylacyjną albo podłóż niepalną przekładkę.