Najlepiej sprawdzają się pojemniki otwarte lub z szerokim wycięciem, przez które widać zawartość. Klocki wrzucaj luzem do jednej skrzyni, ale zestawy tematyczne rozdzielaj — inaczej po dwóch dniach wszystko się wymiesza. Na drobiazgi typu koraliki, gumki czy figurki używaj mniejszych pudełek z przegrodami. Unikaj pojemników z ciasnymi wieczkami: dziecko ich nie odkręci, a ty będziesz je odkładać na później. Etykiety z obrazkami zamiast napisów działają u młodszych dzieci, które jeszcze nie czytają.

Nie upychaj pościeli na siłę. Każdy komplet składaj w kostkę i układaj luźno, tak aby nie było ucisku. Zbyt ciasne ułożenie powoduje trwałe zagięcia, które później trudno wyprasować, a włókna bawełny czy lnu zaczynają się przecierać w tych miejscach. Jeśli masz mało miejsca, używaj worków próżniowych, ale tylko do pościeli z syntetyków. Bawełna, len i jedwab potrzebują powietrza, więc w worku próżniowym tracą sprężystość i mogą się odkształcić.

Jak układać pościel, żeby nie zniszczyć tkani

Suszarka do prania to najtrudniejszy przypadek, bo zwykle jest duża, ciężka i potrzebuje prądu. Sprawdź, czy da się ją zawiesić na ścianie nad pralką lub obok – wiele modeli ma uchwyty, które to umożliwiają. Jeśli nie, postaw ją w łazience pod umywalką albo w szafie w przedpokoju, ale nigdy za zasłoną prysznicową, gdzie para wodna przyspieszy korozję obudowy. Nie stawiaj suszarki na pralce, jeśli nie jest do tego przystosowana – drgania podczas pracy mogą uszkodzić obie maszyny. I nie chowaj jej do piwnicy, jeśli będziesz używać jej co drugi dzień; noszenie jej po schodach szybko zniechęci do prania.

Zasłona do samej podłogi czy krótka na wysokość ok

Kolory i światło robią więcej, niż się wydaje. Trzymaj ściany w jednym jasnym odcieniu, a podłogę i dodatki w podobnej tonacji — kontrasty tną pokój na kawałki. Zasłony wieszaj pod sam sufit i szeroko poza ramę okna, żeby optycznie poszerzyć ścianę. Jedna lampa sufitowa to za mało: dodaj kinkiet przy łóżku i małe światło na dole, żeby wieczorem nie zapalać góry.