Zacznij od źródła światła, nie od opra

Drugi sposób to olejek rozcieńczony na skórę. Nigdy nie nakładaj czystego olejku eterycznego bezpośrednio na skórę, nawet jeśli to lawenda. Rozcieńcz go w oleju nośnikowym — migdałowym, jojoba, słonecznikowym — w proporcji 1 kropla olejku na 5 ml oleju. Taką mieszanką możesz posmarować nadgarstki, skronie albo kark, ale z dala od oczu i błon śluzowych. Jeśli używasz olejku na poduszkę, nasącz nim wacik i połóż obok, a nie na tkaninie, którą wdychasz całą noc.

Największą różnicę robi zabudowa sięgająca sufitu. Szafa do samej góry zbiera rzeczy sezonowe i rzadko używane, a przy okazji prowadzi wzrok pionowo — sufit wydaje się wyżej, niż jest w rzeczywistości. Dolne partie zostaw na rzeczy codzienne, górne na walizki i kołdry. Jeśli sufit jest niski, wybierz drzwi bez wyraźnych podziałów i w kolorze zbliżonym do ścian. Poziome linie — listwy, poprzeczki, kontrastujące fronty — skracają pomieszczenie, więc ogranicz je do minimum.

Większość roślin doniczkowych nie ginie z powodu suszy, lecz z powodu paniki przed wyjazdem. Zalane na zapas, postawione w ciemnym kącie albo szczelnie zamknięte w plastikowym worku gniją szybciej, niż gdyby zostały same na dwa tygodnie. Klucz tkwi w tym, żeby przed urlopem nie zrobić niczego na siłę, a jedynie ograniczyć tempo utraty wody.

Najczęstszy błąd przy montażu kinkietów i paneli to zaczynanie od wiercenia. Kinkiet powieszony na „oko" wymusza potem przesuwanie mebli, a panel przymocowany bez sprawdzenia podłoża odpadnie razem z fragmentem ściany. Kolejność powinna być odwrotna: najpierw pomiar i decyzja, gdzie dokładnie ma być światło oraz jaka jest nośność ściany, potem zakup, na końcu wiertarka.

Prostym rozwiązaniem jest ściółkowanie. Na wierzch ziemi wysyp centymetrową warstwę keramzytu, drobnego żwirku albo nawet kory. Ogranicza parowanie z powierzchni i spowalnia wysychanie o kilka dni. W przypadku mniejszych doniczek działa też podsiąkanie: postaw roślinę na podstawce z grubą warstwą mokrego ręcznika papierowego albo na tacy z wilgotnym żwirem. Woda będzie podciągana kapilarnie, ale nie zaleje korzeni. Uważaj tylko, żeby poziom wody nie sięgał dna doniczki — inaczej efekt będzie odwrotny do zamierzonego.