Trzeci problem to montaż na zewnątrz. PCM umieszczony na elewacji od strony południowej zaczyna topić się już w południe i nie zdąży zakrzepnąć przed wieczorem. Wtedy przez całą noc oddaje ciepło do wnętrza — dokładnie odwrotnie, niż zakładano. Bez zacienienia i bez odpowiedniej grubości izolacji za materiałem taki montaż pogarsza komfort. Jeżeli już stosować PCM na ścianie zewnętrznej, to wyłącznie od wewnątrz, w warstwie przykrytej płytą, i tylko przy dobrze izolowanej przegrodzie.

PCM działa tylko wtedy, gdy cyklicznie przechodzi ze stanu stałego w ciekły i z powrotem. Jeśli temperatura topnienia wynosi 23°C, a pomieszczenie latem ma 27°C przez cały dzień i tylko nocą spada do 22°C, materiał będzie pracował zaledwie kilka godzin na dobę. W sypialni z klimatyzacją ustawioną na 22°C nie zadziała wcale. Dlatego pierwszy krok to nie zakup płyt czy paneli, a pomiar: przez kilka dni warto rejestrować temperaturę w miejscu planowanego montażu i porównać ją z temperaturą topnienia materiału.

Nie kieruj się wyłącznie modą i nazwami odcieni. Ten sam „greige" u jednego producenta bywa różowy, u innego zielony — liczy się numer i próbka, nie opis. Unikaj też malowania wszystkich pomieszczeń na jeden kolor tylko dlatego, że zostało farby. Korytarz, sypialnia i łazienka pełnią różne funkcje i potrzebują innego nastroju: chłodniejszy sprzyja koncentracji, cieplejszy wyciszeniu. Jeśli nie masz pewności, wybierz odcień o jeden ton jaśniejszy, niż planowałeś. Zbyt jasny łatwo przyciemnić dodatkami, zbyt ciemny wymaga przemalowania całej ściany.

Mała łazienka wymusza kompromisy, ale najgorszym rozwiązaniem jest wybór pod wpływem chwili. Zanim kupisz parawan nawannowy, kabinę walk-in albo zasłonę, zmierz dokładnie przestrzeń: odległość od wanny lub brodzika do ściany, wysokość sufitu, szerokość drzwi i miejsce na otwieranie skrzydeł. Zapisz te wymiary na kartce i dopiero wtedy porównuj rozwiązania. Typowy błąd to kupno parawanu o kilka centymetrów za szerokiego, co kończy się szczeliną, przez którą leje się woda, albo skrzydłem, które nie otwiera się do końca.

Na koniec zaplanuj wykończenie. Ten sam kolor w macie wygląda głębiej i maskuje nierówności, w połysku podkreśla każdą rysę i odbija światło. W kuchni i łazience wybierz farbę zmywalną, w sypialni wystarczy matowa. Sprawdź, czy w pomieszczeniu jest ciepłe czy zimne oświetlenie — żarówka o ciepłej barwie doda ścianom żółci, a zimna podkreśli błękity i szarości. Gdy uwzględnisz światło, metraż i funkcję, kolor przestanie być loterią i po prostu będzie pasował.

Liczba kolorów w jednym pomieszczeniu też ma znaczenie. Trzy, cztery mocne barwy walczą ze sobą i rozbijają przestrzeń. Bezpieczniej jest wybrać jedną bazę na większość ścian, drugi, pokrewny odcień na akcent i biel lub złamany beż na sufity, listwy i drzwi. Kolor akcentowy najlepiej umieścić na ścianie, która nie jest przypadkowa — za łóżkiem, za kanapą, wokół kominka — żeby porządkował wnętrze, a nie je rozpraszał. Pamiętaj, że kolor mebli i podłogi zostaje w pomieszczeniu na lata, a farba to najtańszy element do zmiany, więc dopasuj ściany do tego, co już masz.

Podłoże musi być nośne, odtłuszczone i zagruntowane. Glinianą masę nakłada się warstwami, ale każda kolejna warstwa musi przeschnąć, zanim położysz następną — pośpiech powoduje pęknięcia i odspojenia. PCM w postaci mikrokapsułek dodaje się do ostatniej warstwy w proporcji zalecanej przez producenta surowca; przesadzenie z dodatkiem osłabia spoiwo, a zbyt mała ilość nie daje efektu cieplnego. Meble z wbudowanymi panelami PCM sprawdzają się w sypialniach i gabinetach, ale nie stawiaj ich bezpośrednio przy grzejniku ani w miejscu, gdzie słońce operuje cały dzień — wtedy materiał szybko się nasyci i przestanie odbierać ciepło.

Metraż i wysokość pomieszczenia zmieniają sposób, w jaki odbierasz barwę. Nasycone, ciemne kolory zbliżają ściany i obniżają sufit, więc w małym pokoju lepiej sprawdzą się jasne, mało intensywne odcienie, które odbijają światło. W dużym, wysokim salonie możesz pozwolić sobie na głęboką barwę na jednej ścianie, ale nie na wszystkich — zbyt ciemna „jaskinia" szybko nuży. Jeśli sufit jest niski, maluj go w tym samym kolorze co ściany albo jaśniej; wyraźny kontrast na górze optycznie obniży wnętrze.

Kolor ścian działa na wnętrze w dwóch warstwach. Pierwsza to barwa sama w sobie: biel, beż, grafit, butelkowa zieleń. Druga to jej temperatura i nasycenie, które decydują o tym, czy pomieszczenie wyda się większe, przytulne, chłodne czy przytłaczające. Wybór zaczyna się nie od przeglądania wzorników, ale od trzech pytań: ile światła wpada do pokoju, jakiej wielkości jest to pomieszczenie i jak ma się w nim mieszkać na co dzień.