Najczęstsze błędy to brak spadku lub spadek w złą stronę, przerwana hydroizolacja w narożnikach, odpływ zamontowany bez kołnierza uszczelniającego oraz zbyt mała średnica rury odpływowej. Każdy z nich kończy się zaciekiem u sąsiada lub trwałym osadem w korytku. Jeśli nie masz doświadczenia w pracach mokrych, zleć wykonanie ekipie, która pokaże zdjęcia z etapu hydroizolacji — to jedyny moment, którego nie da się później sprawdzić bez rozkuwania posadzki.

Prysznic bez brodzika wygląda lekko i łatwo się sprząta, ale nie wybacza błędów wykonawczych. Woda nie zatrzymuje się na krawędzi — spływa po całej powierzchni, więc każdy milimetr spadku i każde uszczelnienie ma znaczenie. Zanim kupisz odpływ liniowy, ustal, gdzie biegną belki stropowe i jak poprowadzisz kanalizację. Odpływ liniowy można montować przy ścianie lub w poprzek posadzki, ale rura odpływowa musi mieć gdzie uciekać — najczęściej oznacza to podniesienie podłogi albo podwieszenie sufitu na niższej kondygnacji.

Montaż klimatyzacji split w bloku zaczyna się od spraw formalnych, nie od wyboru urządzenia. Wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia musi wyrazić zgodę na ingerencję w elewację budynku, a w niektórych przypadkach także na wykonanie otworu w ścianie zewnętrznej. Wniosek składa się zwykle z opisem planowanej instalacji i wskazaniem miejsca montażu jednostki zewnętrznej. Brak pisemnej zgody to najczęstszy powód późniejszych konfliktów, a nawet nakazu demontażu na koszt właściciela. Warto też sprawdzić, czy budynek nie jest objęty ochroną konserwatorską — wtedy procedura się wydłuża i wymaga dodatkowych uzgodnień.

Podkład i spód robią więcej, niż się wydaje Wiele osób kupuje tylko wierzchnią warstwę i zapomina o spodzie. Tymczasem to on decyduje o tym, czy dywan się nie przesuwa i czy nie zbiera się pod nim piasek. Podkład z lateksu lub pianki antypoślizgowej wydłuża życie dywanu i chroni podłogę przed rysami. Zwróć uwagę na wykończenie krawędzi: obszycie powinno być gęste i równe, bo to właśnie brzegi strzępią się najszybciej. Jeśli kupujesz dywan z frędzlami, pamiętaj, że w przedpokoju szybko się strzepią — lepiej wybrać wersję bez nich albo z krótkim, mocnym obszyciem.

Materiał wybieraj pod kątem wilgotności pomieszczenia, nie wyglądu. W łazience i kuchni sprawdzają się lamele kompozytowe lub z PVC — nie pęcznieją i nie łapią pleśni. W sypialni i salonie wystarczy MDF fornirowany lub lite drewno, ale tylko wtedy, gdy wilgotność w mieszkaniu utrzymuje się na stałym poziomie. Tańsze lamele z pianki pokrytej folią są lekkie i łatwe w cięciu, ale przy nierównym podłożu widać na nich każdą szczelinę i szybko się odkształcają pod wpływem ciepła z grzejnika.

Przedpokój to najbardziej eksploatowane miejsce w mieszkaniu. Przechodzą przez niego wszyscy domownicy i goście, nanoszone jest błoto, piasek, woda i sól z zimowych butów. Dywan, który sprawdziłby się w sypialni, tutaj zniknie w kilka miesięcy. Wybór zaczyna się od jednego pytania: jaki ruch panuje w tym miejscu i jak często jest sprzątane.

Koszty malowania mieszkania rozbij na trzy części: farba, materiały jednorazowe i ewentualna robocizna. Farba to zwykle największy wydatek i zależy od powierzchni ścian, liczby warstw oraz krycia. Do tego dochodzą wałki, pędzle, taśma, folia, grunt i gładź — te drobne pozycje potrafią zaskoczyć, jeśli nie zaplanujesz ich z góry. Robocizna malarza bywa wyceniana za metr kwadratowy lub za całe mieszkanie; przy prostych ścianach i niewielkim zakresie przygotowania prace można wykonać samodzielnie i zaoszczędzić najwięcej. Największą oszczędność daje jednak dobre przygotowanie podłoża — źle przygotowana ściana wymusza dodatkowe warstwy farby i psuje efekt końcowy niezależnie od tego, ile wydasz na samą farbę.

Przygotowanie ściany decyduje o trwałości malowania Najwięcej błędów popełnia się właśnie tutaj. Ścianę trzeba umyć, zmyć tłuszcz i kurz, a luźne fragmenty starej farby zeskrobać szpachelką. Ubytki i rysy wypełnij gładzią, a po wyschnięciu przeszlifuj papierem o gradacji 120–150 i odkurz. Świeże tynki i gładzie maluj dopiero po pełnym wyschnięciu — inaczej farba spęka. Nowe podłoże oraz ściany po szpachlowaniu wymagają gruntowania: grunt zmniejsza chłonność i ogranicza zużycie farby, a przy okazji wzmacnia podłoże. Taśmę malarską naklejaj na framugi i listwy dopiero po odkurzeniu, dociskając krawędź paznokciem — inaczej farba wsiąknie pod taśmę i zostawi zacieki. Meble i podłogę osłoń folią, bo kropla farby na lakierze schnie w kilka sekund i trudno ją usunąć.

Najważniejsza jest wielkość. Dywan nie może kończyć się dokładnie przy drzwiach wejściowych ani przy wejściu do kolejnego pomieszczenia — musi zostać zapas na wycieranie butów i na to, żeby się nie podwijał. Zmierz szerokość korytarza i zostaw po bokach po kilka centymetrów wolnej podłogi. Zbyt duży dywan utrudnia otwieranie drzwi i przesuwanie mebli, zbyt mały nie spełnia swojej funkcji. Dobra praktyka: długość co najmniej równa szerokości drzwi plus miejsce na krok przed nimi.