Dziura w ścianie to nie problem, dopóki nie zaczniesz jej łatać byle czym. Wybór materiału zależy od trzech rzeczy: głębokości uszkodzenia, tego, czy w środku są instalacje, oraz tego, jak dużą powierzchnię trzeba odtworzyć. Gips sprawdzi się przy wgłębieniach do 2–3 cm i punktowych ubytkach. Szpachla wyrówna drobne rysy, pęknięcia i ślady po kołkach. Płyta gipsowo-kartonowa to rozwiązanie dla otworów większych niż dłoń albo takich, przez które przechodzi rura.

Najczęstsze błędy to szafa na całą szerokość ściany bez zostawienia miejsca na otwieranie drzwi oraz drzwi przesuwne, które w wąskim przedpokoju zajmują jedną szynę i utrudniają dostęp tylko do połowy wnętrza. Jeśli wybierasz przesuwne, zaplanuj podział na dwie sekcje i prowadnice tak, by nie kolidowały z listwami przypodłogowymi. Sprawdź też, czy po otwarciu szafy nie zasłonisz włącznika światła ani domofonu.

Jakie rozwiązanie wybrać w zależności od pomieszczen

Kiedy gips to za mało, a płyta to przesada Dziury o średnicy kilku centymetrów, zwłaszcza w betonie lub cegle, wymagają wypełnienia objętościowego. Tu sprawdza się gips budowlany albo masa naprawcza w proszku, która twardnieje szybciej niż szpachla wykończeniowa. Zasada jest prosta: głębokie ubytki wypełniaj warstwami, maksymalnie po pół centymetra, a każdą warstwę przetrzyj przed nałożeniem kolejnej. Wrzucenie całej góry gipsu naraz kończy się tym, że z wierzchu jest sucho, a w środku mokro — po kilku dniach pojawia się pęknięcie albo zapadnięcie. Ostatnia warstwa to zawsze cienka szpachla wykończeniowa, która równa się z powierzchnią ściany.

Na koniec: nie przestawiaj mebli i nie zasłaniaj kratek wentylacyjnych, bo pogorszysz cyrkulację. Jeśli masz piwnicę lub korytarz, trzymaj tam częściowo otwarte drzwi, żeby chłód migrował do mieszkań. Ogranicz też oświetlenie – żarówki grzeją, więc wieczorem używaj tylko tych niezbędnych. Te kilka nawyków nie zastąpią klimatyzacji, ale pozwolą przetrwać największe upały bez niej.

Zasłoń, zaciemnij i nie otwieraj okien w upał W godzinach od około 10 do 18 zamykaj okna i zasuwaj rolety, żaluzje albo grube zasłony od strony nasłonecznienia. Jeśli masz okna od wschodu i południa, priorytetem jest ich zasłonięcie, bo to one nagrzewają mieszkanie najmocniej. Zewnętrzne osłony, np. markiza czy roleta zewnętrzna, działają lepiej niż wewnętrzne, bo zatrzymują ciepło, zanim dotrze do szyby. Uwaga na błąd polegający na zostawianiu uchylonych okien „dla przewiewu" w południe – to działa odwrotnie, niż się wydaje.

Schłodź też własne ciało, nie tylko powietrze. Chłodny prysznic, wilgotna ściereczka na karku i nadgarstkach, lekkie, jasne ubranie z naturalnych tkanin – to działa szybciej niż jakikolwiek wentylator. Pij wodę regularnie, ale nie lodowatą, bo organizm musi ją ogrzać. Unikaj też spania w nagrzanej pościeli – przewietrz sypialnię przed snem i użyj bawełnianej pościeli, a jeśli to możliwe, prześpij się na balkonie lub w najchłodniejszym pokoju od północy.

Kuchnia w bloku rządzi się swoimi prawami. Najczęściej jest wąska i ciemna, a pion wentylacyjny oraz rury ograniczają swobodę ustawienia szafek. Zanim zaczniesz wybierać kolory i faktury, zmierz dokładnie pomieszczenie i sprawdź, ile miejsca zostaje po odjęciu zabudowy. Typowy błąd to zamawianie frontów i blatu pod wymiar z rysunku dewelopera – ściany w blokach rzadko są idealnie proste, dlatego każdy wymiar potwierdź łatą i poziomnicą. Dopiero potem wybieraj materiały.

Typowe błędy, które psują efekt: szpachlowanie na brudne i zakurzone podłoże, brak gruntowania chłonnych ścian, używanie gipsu budowlanego jako warstwy wykończeniowej oraz szlifowanie mokrej masy. Drugi częsty problem to zbyt mała szpachelka — im większa powierzchnia, tym szersze narzędzie, inaczej robisz garby. I jeszcze jedno: jeśli dziura jest w miejscu, gdzie wisi obrazek albo lustro, nie naprawiaj jej pod nowy kołek. Najpierw załataj, odczekaj pełne wyschnięcie, a dopiero potem wierć. Pośpiech w tym kroku kosztuje najwięcej nerwów.

Warto też wyłączyć lub ograniczyć źródła ciepła w domu. Piekarnik, zmywarka, żelazko, a nawet liczne ładowarki i telewizor podnoszą temperaturę. Gotuj raczej rano albo wieczorem, a pranie i zmywanie ustawiaj na chłodniejsze godziny. Zrezygnuj z suszarki elektrycznej, jeśli możesz rozwiesić pranie na balkonie. To proste, a potrafi obniżyć odczuwalną temperaturę o kilka stopni.

Każda dziura w ścianie wymaga innego podejścia, a najczęstszy błąd to wrzucenie wszystkiego do jednego worka z napisem „gips". Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź trzy rzeczy: głębokość uszkodzenia, podłoże (beton, cegła, płyta gipsowo-kartonowa) oraz to, czy w środku nie biegną kable lub rury. Płytka dziura po kołku to zupełnie inna robota niż wyrwa po starym kotlecie czy pęknięcie w regipsie. Od tego zależy, czy wystarczy szpachla, czy trzeba wkleić łatę z płyty.