Pionowy wieszak montuj do ściany nośnej albo do solidnego klocka rozporowego w betonie lub cegle pełnej. Ściany gipsowo-kartonowe na ruszcie stelażowym zwykle nie utrzymają roweru, chyba że trafisz wieszakiem w profil. Hak powinien być osadzony w plastikowym kołku co najmniej 8 mm, a wkręty wchodzić w kołek na całą długość. Przed wierceniem sprawdź, czy w ścianie nie biegnie instalacja elektryczna albo wodna. Typowy błąd: mocowanie tylko na dwóch kołkach w pustaku, bez sprawdzenia, co jest za tynkiem.

Wentylacja i materiał — dwa warunki, których nie wolno pominą

Najczęstszy błąd to kupowanie głębokiej wanny wolnostojącej do łazienki o szerokości 1,2 m. Zostaje wtedy 20–30 cm przejścia i codzienne wchodzenie bokiem. Lepiej wybrać krótką wannę 120–130 cm z pionowymi ściankami, która przy tej samej długości daje więcej głębokości niż standardowa 170 cm.

Przed wklejeniem modułu zrób próbę na sucho. Przyłóż telefon do góry blatu i sprawdź, czy ładowanie startuje w kilku różnych pozycjach. Jeśli moduł ma diodę lub sygnał dźwiękowy, wykorzystaj to do testu. Dopiero wtedy nałóż klej — najlepiej montażowy, elastyczny, odporny na temperaturę. Klej na gorąco i taśma dwustronna odpadają, bo moduł się nagrzewa i z czasem odkleja. Dociśnij równomiernie i pozostaw do utwardzenia zgodnie z instrukcją producenta kleju.

Wybierając urządzenie, kieruj się przede wszystkim szerokością rozstawu linek i ich liczbą. Standardowe konstrukcje mają od 5 do 7 linek o długości 1,2–1,8 m. Linki powinny być z tworzywa lub stali nierdzewnej — zwykła stal po kilku miesiącach w wilgotnym powietrzu zaczyna rdzewieć i brudzić pranie. Ważny jest mechanizm napinania: sprężynowy bywa awaryjny, ślimakowy lub zapadkowy trzyma naciąg dłużej. Sprawdź też nośność podaną przez producenta. W bloku nie montuj suszarki do płyty gipsowo-kartonowej bez wzmocnienia — sucha bielizna plus woda waży sporo, a wyrwany kołek to typowy błąd kończący się uszkodzeniem sufitu.

Mały warsztat w salonie nie wybacza bałaganu. Jeśli nie chcesz, by wióry trafiały do kanapy, a wiertarka leżała na stole, zaplanuj wszystko tak, by dało się zamknąć i schować w ciągu minuty. Podstawa to szafa dwudrzwiowa z pełnym tyłem i solidnymi zawiasami. Najlepiej, gdy ma regulowane półki i przynajmniej jedną szufladę na końcówki. Drzwi otwierane na zawiasach są wygodniejsze niż przesuwne, bo pozwalają wjechać wózkiem z narzędziami. Szafa nie musi być nowa — ważne, by dała się przenieść na kółkach, gdy trzeba umyć podłogę.