Nawiew, czyli druga połowa układu Powietrze musi mieć gdzie wejść. Najprostsze rozwiązanie to podcięcie skrzydła drzwi lub montaż kratki nawiewnej w drzwiach, najlepiej z filtrem przeciw kurzu. Jeśli łazienka sąsiaduje z korytarzem, w którym jest okno, uchyl je na kilka minut po kąpieli. W budynkach z wentylacją mechaniczną nie otwieraj jednocześnie okna i nie zostawiaj drzwi szeroko uchylonych — rozregulowuje to cały układ. Nawiewniki ścienne z filtrem sprawdzają się tam, gdzie okno jest tylko w innym pomieszczeniu, ale trzeba je czyścić co kilka miesięcy, inaczej sam staje się źródłem zanieczyszczeń.

Materiał dobierasz do tego, jak ściana i podłoga faktycznie wyglądają. Listwy MDF są sztywne i mają równą krawędź, więc łatwo je ciąć, ale nie kryją nierówności — każda fala ściany odbije się jako szczelina. PVC jest elastyczny, więc lepiej przylega do krzywizn, ale tańsze wersje z czasem żółkną i rozjeżdżają się na łączeniach. Drewno i profile klejone do ściany wybaczają mniej, ale po dociśnięciu trzymają linię. Do typowego mieszkania z tynkiem gipsowym najbezpieczniejszy jest MDF montowany na klipsy — dociskasz do ściany i likwidujesz drobne odchyłki dociągając klips lub podkładając cienką podkładkę.

Jak zamontować lamele, żeby wieszaki trzymały ciężar Najpierw ustal, co będzie wisieć: kurtki zimowe ważą po 1,5–2 kg, a pełny wieszak z kilkoma sztukami potrafi mieć 8–10 kg. Do tego potrzebna jest listwa nośna przykręcona do ściany kołkami rozporowymi co 300–400 mm, a nie do lameli. Lamele przykręcaj do łat drewnianych lub profili, które tworzą szkielet odsunięty od ściany o 20–30 mm. Ten dystans jest ważny: jeśli przykręcisz lamele bezpośrednio do ściany, nie wsuniesz za nie wieszaka, a kurz osiądzie w szczelinie, do której nie sięgniesz odkurzaczem.

Większość fug i silikonów w małej łazience niszczy nie woda, tylko para, która nie ma gdzie uciec. W pomieszczeniu od 3 do 7 m2 po jednym prysznicu wilgotność sięga 90-100 procent i utrzymuje się długo, jeśli nie ma sprawnego wywiewu. Dlatego pierwszy krok nie polega na wyborze tubki, lecz na wentylacji: kratka wywiewna musi mieć realny ciąg, a nie tylko imitację. Sprawdź, czy kartka papieru trzyma się kratki przy włączonym wyciągu. Jeśli nie — najpierw napraw wentylację, potem kupuj fugę.

Wieszaki montuj w dwóch rzędach, jeśli przedpokój ma wysokość powyżej 2,4 m. Dolny rząd na wysokości 1,1–1,2 m od podłogi dla dziecięcych kurtek, górny na 1,7–1,8 m dla ubrań dorosłych. Odstęp między wieszakami w rzędzie to 120–150 mm, bo przy 80 mm kurtki się stykają i schną wolniej. Nad wieszakami zostaw 150–200 mm wolnej przestrzeni na kołnierze i kaptury — inaczej ubrania będą ocierać o sufit lub górną krawędź lameli.

Na koniec sprawdź szczelinę pod światło latarki ustawionej równolegle do podłogi. Jeśli widać prześwit większy niż grubość kartki, popraw. Drobne szpary przy ścianie uszczelnij akrylem malarskim w kolorze listwy, a nie silikonem — silikonu nie pomalujesz i po czasie zbierze kurz. Listwy przykręcane wkrętami do kołków pozostawiają widoczne łby, które trzeba maskować, dlatego przy gładkich ścianach lepiej sprawdza się klej lub klipsy. Jeśli ściana jest naprawdę krzywa, zamiast walczyć z listwą, wyrównaj ją miejscowo gładzią na pasie 10 cm przy podłodze — to szybsze niż dopasowywanie każdego metra listwy.

Listwa przypodłogowa to element, który potrafi zepsuć wygląd nawet dobrze położonej podłogi. Najczęstszy problem to szczelina między listwą a ścianą albo podłogą. Wynika ona z trzech rzeczy: złego wyboru materiału, niedokładnego cięcia pod kątem i montażu bez uwzględnienia nierówności podłoża. Zacznij od pomiaru ścian w kilku punktach na długości — odchyłki 3–5 mm na odcinku dwóch metrów są normą, a nie wyjątkiem.

Utrzymanie czystości zaplanuj już na etapie projektu. Lamele o szerokości 40–60 mm czyści się szybciej niż wąskie listwy 20 mm, bo między nimi przechodzi końcówka odkurzacza. Jeśli chcesz uniknąć pułapki na kurz, wybierz lamele o gładkiej powierzchni i zaokrąglonych krawędziach — nie ma wtedy rowków, w których osiada pył. Raz w miesiącu przejedź szczelinę między listwami miękką szczotką na wąż, a raz w roku odkręć dolny rząd wieszaków i wyczyść przestrzeń za lamelami. Prosta zasada: im mniej zamkniętych kieszeni, tym rzadsze sprzątanie.

Jeśli po montażu wentylatora w łazience nadal jest duszno, sprawdź drożność komina i szczelność przewodów. Nieszczelny kanał w szachcie potrafi zasysać powietrze z sąsiedniej łazienki zamiast z twojej. W budynkach wielorodzinnych nie wolno samodzielnie podłączać wentylatora do kanału zbiorczego bez zgody administracji — grozi to cofnięciem ciągu i zatruciem spalinami. Wtedy lepszym rozwiązaniem jest wentylacja miejscowa z filtrem węglowym albo osuszacz powietrza z funkcją wentylacji.