Jeśli nie możesz ingerować w ściany, zostają rozwiązania przenośne. Ciężka zasłona z tkaniny o dużym splocie, gruby dywan z podkładem filcowym i tapicerowany mebel pod ścianą zmniejszają hałas w mieszkaniu, choć nie wyciszą go u źródła. W nocy pomaga biały szum z wentylatora lub specjalnej aplikacji – nie eliminuje dźwięku, ale maskuje jego zmienność, która najbardziej przeszkadza. Unikaj cienkich mat piankowych przyklejanych bezpośrednio do ściany; one niemal nic nie dają, a odpadają po kilku miesiącach.

Drugi typowy błąd to kupowanie mebli „na zapas". Regał, który stoi w połowie pusty, kusi, żeby go zapełnić byle czym. Lepiej mieć mniej półek i trzymać na nich tylko to, co faktycznie czytasz. Książki w trakcie lektury trzymaj w jednym miejscu — na szafce nocnej, parapecie, blacie — a nie rozrzucone po całym mieszkaniu. Jeden stos „w kolejce" wystarczy. Reszta powinna być schowana.

Kolor w małym mieszkaniu nie działa w izolacji. Najpierw ustal, co chcesz osiągnąć: optycznie powiększyć wnętrze, rozjaśnić ciemny kąt czy ukryć nieregularny układ ścian. Dopiero potem wybieraj farby. Zasada jest prosta: jasne, chłodne barwy na dużych płaszczyznach cofają ściany, a ciemne i ciepłe je przybliżają. Jednak samo wmalowanie wszystkiego na biało to najczęstszy błąd. Monotonna biel bez kontrastu sprawia, że pomieszczenie wygląda jak poczekalnia, a nie salon.

Najprostszy test to łyżka. Zamieszaj zakwas i przełóż porcję do małej przezroczystej szklanki. Ustaw obok słoika i porównaj po dwóch godzinach. Jeśli w szklance nie widać żadnych bąbelków, a powierzchnia tylko lekko się podniosła, kultura jest już po jedzeniu. Wtedy dokarmiasz. Jeśli w tym samym czasie rośnie wyraźnie i pachnie przyjemnie, zostawiasz ją w spokoju. Ten test działa niezależnie od pory roku i temperatury w kuchni.

Pierwszy typowy błąd to jedno źródło światła na suficie, ustawione na środku pomieszczenia. Stojąc między lampą a lustrem, rzucasz cień dokładnie na własną twarz. Efekt jest taki, że nie widzisz koloru skóry ani tego, jak ubranie wygląda przy twarzy. Lampę sufitową można zostawić, ale wyłącznie jako światło ogólne do sprzątania i szukania rzeczy. Do oceny ubrania potrzebne jest światło padające z przodu, z wysokości twarzy.

Kominek w salonie przyciąga wzrok, ale najczęstszy błąd to ustawienie go zbyt blisko głównego przejścia. Wystarczy, że kanapa stoi metr od paleniska, a domownicy zaczynają omijać strefę łukiem, przeciskać się między krzesłami albo rezygnować z przejścia na taras. Zanim wybierzesz miejsce, prześledź trasę, którą codziennie pokonujecie z kuchni do pokoju, z przedpokoju do łazienki, z salonu na balkon. Jeśli ta trasa przecina planowaną strefę kominkową, zmień ustawienie, a nie nawyki domowników.