Pierwsza zasada dotyczy podłogi. W wielkiej płycie typowa wada to ciemny, wzorzysty linoleum albo kafle w dużym formacie układane w kratkę z wyraźną fugą. Taki wzór dzieli wzrok na kawałki i pomniejsza pomieszczenie. Zamiast tego wybierz jednolity kolor w jasnym odcieniu, najlepiej w tym samym tonie co ściany, i ułóż go po przekątnej albo wzdłuż dłuższej ściany. Fuga powinna być jak najcieńsza i zbliżona kolorem do płytki. To prosty zabieg, który wydłuża pomieszczenie bez zmiany jego wymiarów.

Zabudowa musi być płytka. Głęboka szafa na 60 cm zjada cały przedpokój i wymusza chodzenie bokiem. W wielkiej płycie lepiej sprawdza się szafa o głębokości 35–40 cm, przeznaczona na kurtki i buty, a nie na pościel. Jeśli potrzebujesz więcej miejsca, wykorzystaj wnękę nad drzwiami albo górną część ściany — tam schowasz rzeczy sezonowe. Drzwi szafy wybierz przesuwne albo bezuchwytowe, otwierane na zawiasach tylko wtedy, gdy mają dość miejsca, by nie blokować przejścia. Typowy błąd to szafa z lustrem na całych drzwiach ustawiona naprzeciwko drugiej szafy — dwa odbicia tworzą efekt tunelu i pudło.

Nie zapominaj o wentylacji i dopływie powietrza. Kominek pobiera tlen z pomieszczenia, a jeśli salon jest szczelnie zamknięty, ciąg słabnie, dym cofa się do wnętrza. Kratka nawiewna w podłodze lub ścianie — z dala od paleniska — rozwiązuje problem bez otwierania okien. Przy rekuperacji skonsultuj to z projektantem, bo zbyt duży podmuch powietrza może zaburzyć spalanie.

Zanim uznasz, że ściana nie pasuje do twojej wieczorowej garderoby, zrób test. Ubierz się w to, co nosisz najczęściej na wieczór, stań pół metra od ściany i zrób zdjęcie przy trzech wariantach światła. Jeśli na żadnym nie wyglądasz blado ani krzykliwie, kolor jest dobry. Jeśli na dwóch z trzech twarz traci rysy, zmień dodatek, nie ścianę — to szybsze, tańsze i zwykle wystarcza.

Próg to miejsce, które prawie zawsze przecieka. Jeśli skrzydło nie dociska progu, bo zawiasy są wyrobione, żadna uszczelka nie pomoże. Wtedy regulujesz zawiasy — większość drzwi ma śruby pozwalające przesunąć skrzydło w pionie i poziomie. Dokręć je stopniowo, po pół obrotu, i po każdej zmianie sprawdź, czy drzwi się domykają i czy zamek trafia w otwór. Przesadne dokręcenie sprawi, że skrzydło zacznie się klinować.

Co daje efekt, a co tylko pozornie wycisza Ściany są trudniejsze. Cienka wykładzina na całej powierzchni, dywan przy łóżku czy tapeta z włókna nie zatrzymają dźwięku — pochłoną jedynie pogłos w pokoju, przez co rozmowa stanie się wyraźniejsza, ale sąsiad za ścianą nadal będzie słyszalny. Żeby realnie odciąć się od dźwięków zza ściany, potrzebna jest masa i szczelina powietrzna. Samodzielnie w wynajmowanym lokalu zwykle ograniczasz się do ustawienia mebli: szafy, regału z książkami czy komody przy ścianie działowej działają jak dodatkowa przeszkoda. Ustaw je ciasno, bez prześwitów, i nie odsuwaj od ściany na kilka centymetrów.

Strefa, którą trzeba zaplanować przed zakupem Głośniki ustawia się symetrycznie względem ekranu, na wysokości uszu siedzącego widza. Kolumna centralna nie może leżeć na podłodze ani być schowana za szafką — dialogi staną się niewyraźne. Głośniki efektowe montuje się z boku lub lekko za plecami, nigdy bezpośrednio nad głową. Subwoofer nie musi stać w narożniku; w narożniku dudni. Postaw go obok kanapy i przesuwaj o kilkadziesiąt centymetrów, aż bas przestanie dominować nad resztą pasma. Kable poprowadź w listwach przypodłogowych lub pod wykładziną, zanim kupisz sprzęt — później wiercenie w świeżo wykończonej ścianie boli podwójnie.

Lustro i światło zamiast szafy po sufit Lustro w przedpokoju działa tylko wtedy, gdy odbija coś jasnego i uporządkowanego. Powieszone naprzeciwko ciemnej szafy albo stosu butów pogłębi bałagan. Najlepiej ustawić je na ścianie prostopadłej do drzwi wejściowych — wtedy odbija światło z pokoju lub korytarza i tworzy złudzenie drugiego przejścia. Uwaga na typowy błąd: duże lustro montowane na wprost drzwi wejściowych powoduje, że wchodząc, widzisz samego siebie w półmroku, co dodatkowo zmniejsza poczucie przestrzeni. Światło rób punktowo: jedna oprawa sufitowa daje płaską plamę, lepiej sprawdzają się dwie mniejsze lampy albo taśma LED poprowadzona wzdłuż szafy.

Dobrze zaplanowany salon kinowy nie wymaga osobnego pokoju ani fortuny. Wymaga decyzji podjętych w odpowiedniej kolejności i świadomości, że największym wrogiem obrazu jest nie brak pieniędzy, a niezasłonięte okno i źle ustawiony głośnik centralny. Zacznij od rolety i taśmy pomiarowej, reszta będzie łatwiejsza.

Nie zapominaj o oknie. W starszych budynkach hałas z zewnątrz wchodzi przez nieszczelne ramy i stare uszczelki. Wymień je na nowe, miękkie, dopasowane do szczeliny — to tania czynność, którą wykonasz samodzielnie. Zasłony z grubego materiału, np. weluru, pomogą w niewielkim stopniu, ale nie zastąpią uszczelnienia. Uważaj na popularny błąd: kupowanie cienkich, dekoracyjnych zasłon i liczenie, że wyciszą pokój. To strata pieniędzy.