Do konkretnych rozwiązań nadają się: plafony i panele montowane bezpośrednio do sufitu (maksymalnie płaskie, bez zwisu), reflektory wpuszczane w sufit, listwy świetlne w narożniku ściana–sufit oraz kinkiety na ścianach ustawione wyżej niż zwykle. Kinkiet na wysokości 190–200 cm nad podłogą świeci w górę i w dół jednocześnie — pionowa smuga światła rozciąga ścianę, a przez to całą bryłę pomieszczenia. Światło kierowane w górę i w dół działa lepiej niż równomierne, bo buduje pionową linię.

Podlewanie to miejsce, w którym większość balkonów przegrywa. Nie chodzi o codzienne oblewanie wodą, ale o podlewanie rzadkie i obfite — tak, żeby woda przelała się przez całą bryłę korzeniową. Rośliny odporne na suszę, jak rozchodniki, żurawki czy lawenda, wolą przesuszenie niż mokre stopy. Z kolei te lubiące wilgoć, np. begonie, trzeba sprawdzać palcem, czy ziemia pod wierzchem jest jeszcze chłodna i wilgotna. Podczas upałów podlewaj rano lub wieczorem, nigdy w południe.

Nie ustawiaj sofy bezpośrednio przy drzwiach wejściowych ani na linii przejścia do kuchni. W małym salonie każdy mebel na drodze komunikacyjnej szybko staje się przeszkodą. Zostaw wolną ścieżkę od wejścia do najdalszego okna. Jeśli pokój jest naprawdę ciasny, zrezygnuj z jednego fotela i postaw zamiast niego pufę lub taboret — zajmuje mniej miejsca, a w razie gości służy jako dodatkowe siedzisko. Dywany i stoliki wybieraj owalne lub okrągłe, bo prostokątne wersje zabierają więcej powierzchni i trudniej je ominąć.

Podział na strefy: dół na buty, środek na wieszaki, góra na sez

Światło jest ważniejsze od samego koloru farby. Jasne ściany w cieniu wyglądają szaro i ponuro. Zamiast jednej mocnej lampy na środku sufitu wstaw dwie lub trzy mniejsze oprawy wzdłuż korytarza. Światło o ciepłej, ale nie żółtej barwie najlepiej sprawdza się w wąskich przejściach. Unikaj kierowania strumienia prosto w oczy. Odbicie światła od jasnej ściany i lustra rozjaśni przestrzeń bez oślepiania. Dodatkowo włączniki w dwóch punktach korytarza oszczędzają nerwów przy przenoszeniu zakupów.

Zwróć uwagę na kable. To najczęstszy defekt małych salonów: plątanina pod telewizorem i przy sofie. Puść je w listwie przypodłogowej albo ukryj w korytku na ścianie. Zasilanie i gniazda zaplanuj tam, gdzie faktycznie stanie sprzęt, a nie tam, gdzie były w projekcie dewelopera. Jeśli brakuje gniazd, użyj jednego porządnego przedłużacza z wyłącznikiem zamiast trzech rozgałęziaczy.

Czwarty błąd to ignorowanie wentylacji i zapachów. W kawalerce gotowanie roznosi się po całym mieszkaniu, a okap bywa traktowany po macoszemu. Zamontuj okap z realnym wyciągiem, nie tylko pochłaniacz, jeśli tylko pozwalają na to warunki. Pamiętaj też o szczelinie wentylacyjnej i o tym, że okno w kuchni nie zawsze wystarczy. Bez tego nawet najlepszy układ mebli nie uchroni cię przed zapachem smażenia w pościeli.

Mały salon najczęściej przegrywa nie z powodu metrażu, ale złego rozstawienia mebli. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz odległość od ściany, przy której stanie telewizor, do ściany naprzeciwko. W pomieszczeniu o powierzchni kilkunastu metrów kwadratowych sensowna odległość oglądania to około dwóch–trzech metrów przy ekranie przekątnym rzędu metra. Jeśli wychodzi więcej, telewizor będzie wisiał za daleko i siedzący na sofie będą musieli wytężać wzrok. Zmierz też szerokość przejść: minimum 60 cm między meblami, żeby dało się normalnie przejść, a nie przeciskać bokiem.

Telewizor powieś na ścianie, a nie stawiaj na szafce. Szafka rtv w małym salonie zwykle kończy jako zbiornik na piloty, kable i przypadkowe przedmioty. Jeśli już musi być, wybierz niską, o szerokości mniejszej niż szerokość sofy. Ekran umieść na wysokości oczu osoby siedzącej — środek ekranu około 90–110 cm od podłogi, w zależności od wysokości siedzenia. Zbyt wysoko powieszony telewizor wymusza zadzieranie głowy i psuje komfort.

Nie kupuj zestawu sof, który zajmuje całą ścianę. W małym wnętrzu lepiej sprawdza się sofa dwuosobowa o głębokości do 85 cm plus dwa lekkie fotele, które w razie potrzeby można przesunąć. Głębokie sofy z ogromnymi podłokietnikami wyglądają wygodnie, ale zjadają pół metra przestrzeni i optycznie dławią pokój. Wybieraj modele na smukłych, widocznych nogach — pod nimi widać podłogę, co dodaje lekkości.

Jedna linia zamiast dwóch rzędów Typowy błąd w małym salonie to ustawienie sof i foteli w dwóch przeciwległych rzędach, jak w poczekalni. Zamiast tego ustaw wszystkie miejsca siedzące w jednej linii lub w płytkim łuku, zwrócone w stronę telewizora. Sofa dwuosobowa plus dwa fotele to układ, który mieści się nawet na dwunastu metrach, o ile nie stoją naprzeciwko siebie, ale obok siebie pod kątem. Fotele warto ustawić pod kątem 30–45 stopni do ekranu. Dzięki temu nikt nie siedzi tyłem do środka pomieszczenia i nie blokuje przejścia.