Najczęstsze błędy to testowanie materaca od razu po rozpakowaniu, ocenianie go przez poszewkę oraz przechowywanie w pozycji zgiętej „na chwilę", która zamienia się w tygodnie. Materac odkształcony przez niewłaściwy transport rzadko wraca do pełnej użyteczności. Jeśli po kilku dniach nadal jest miękki w jednym miejscu albo nie odzyskał wymiarów, nie licz na to, że sam się naprawi. Wtedy pozostaje reklamacja u przewoźnika lub sprzedawcy — im szybciej ją zgłosisz, tym większe szanse na uznanie. Dokumentuj wszystko zdjęciami od momentu rozpakowania.

Po każdej zmianie połóż się na łóżku na kilka minut w pozycji, w jakiej zwykle śpisz, a nie tylko siadasz na brzegu. Twardość ocenia się pod pełnym obciążeniem pleców i bioder, nie dłonią. Dwie osoby o różnej masie ciała powinny ustawiać swoje strefy oddzielnie — wspólna regulacja pod jedną osobę to drugi typowy błąd, zwłaszcza przy łóżkach dzielonych na dwie strefy. Sprawdź też, czy po przesunięciu suwaków listwy nie wypadają przy uniesieniu zagłówka: jeśli tak, poziom został ustawiony poza zakresem przewidzianym dla danego mechanizmu.

Zmierz to na spokojnie, zanim cokolwiek zamówisz. Połóż się na plecach na podłodze, rozłóż ręce wzdłuż tułowia i poproś drugą osobę o zmierzenie odległości od lewego do prawego łokcia. Zrób to samo w pozycji na boku — wtedy liczy się szerokość barków plus ewentualnie zgięte kolano wysunięte do przodu. Dodaj wyniki obu osób i dolicz 10–15 cm odstępu, który pochłonie kołdra i naturalne przesuwanie się po materacu. Jeśli suma wychodzi powyżej 150 cm, materac 160 cm będzie ciasny.

Najpierw postaw rower na ziemi, chwyć za kierownicę i mocno dociśnij ją w dół, a potem pociągnij do góry. Jeśli wyczujesz delikatny ruch w okolicy mostka lub łożysk steru, to jeszcze nie znaczy, że winne jest właśnie to miejsce — luzy przenoszą się po całej ramie. Sprawdź kolejno: obejmę sztycy, zacisk podsiodłowy, śruby mostka, mocowanie amortyzatora w główce ramy, śruby suportu i punkty obrotu w pełnej amortyzacji. Najprostsza metoda to chwytanie dwóch elementów jednocześnie i próba poruszenia nimi względem siebie. Jeśli coś klika, w tym miejscu szukaj przyczyny.

Skrzypienie łóżka najczęściej nie oznacza, że trzeba od razu biegać po klucz. Zanim cokolwiek dokręcisz, warto ustalić, który element faktycznie pracuje i wydaje dźwięk. Dokręcanie wszystkich śrub po kolei to typowy błąd: można przeciągnąć gwint, uszkodzić drewno, a źródło hałasu i tak zostanie gdzie indziej. Najpierw obserwacja, potem dopiero narzędzia.

Typowe błędy popełniane przy obijaniu bez rozbiórki to zbyt mały zapas tkaniny, brak wyrównania wzoru przed zszywaniem, przycinanie materiału przed ostatecznym naciągnięciem oraz pomijanie warstwy fizeliny lub watoliny. Bez tej warstwy stare przetarcia i nierówności przebiją się na wierzch. Drugi częsty błąd to zszywanie na widocznej krawędzi – zszywki powinny być ukryte pod listwą, pod spodem mebla albo pod zakładką. Jeśli nie ma gdzie ich schować, trzeba użyć taśmy tapicerskiej albo ozdobnych gwoździ.