W kuchni sztukateria też ma swoje miejsce. U siebie zamontowałam wąskie listwy nad blatem, między szafkami a sufitem, żeby zamaskować nierówności po poprzednich lokatorach. Wygląda to jak celowy zabieg dekoracyjny, a nie prowizorka. Do tego dołożyłam małą rozetę wokół lampy nad stołem – to detal, który goście często komentują. W małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota, dlatego zrezygnowałam z ciężkich zasłon na rzecz rolet, ale sztukateria przy oknach daje wrażenie, że ramy są wyższe i szersze. To tani trik, który naprawdę działa. Pamiętajcie tylko, żeby przed malowaniem zagruntować listwy – inaczej farba będzie schodzić płatami.

Często słyszę: „ale wersalka to już przeżytek". Nic bardziej mylnego – nowoczesne wersalki z funkcją spania mają często lepszy komfort niż stare tapczany. W małych mieszkaniach, gdzie salon pełni też rolę sypialni, wersalka z dobrym materacem i solidnym stelażem to złoty środek. Ważne, by przed zakupem sprawdzić, czy po rozłożeniu powierzchnia jest równa i nie ma zapadnięć na łączeniach. W mojej praktyce sprawdza się wersalka z mechanizmem wysuwanym, który nie wymaga odsuwania od ściany – to ogromna zaleta, gdy meble stoją blisko kaloryfera. Pamiętaj, że wersalka to nie tylko spanie, ale też codzienne siedzenie – tapicerka welurowa jest przyjemna w dotyku, ale wymaga odkurzania co kilka dni.

W przedpokoju, który jest wizytówką mieszkania, sztukateria sprawdza się idealnie do maskowania haków na kurtki czy wieszaków. U siebie zamontowałam długą, poziomą listwę na wysokości oczu, a pod nią wkręciłam kilka haczyków – wygląda to jak galeria, a nie przedpokój w bloku. Do tego dołożyłam małą półkę na klucze i listy. Gdy ktoś przychodzi, pierwsze co widzi, to elegancka ramka z listew, a nie bałagan. Nawet w małym metrażu można znaleźć miejsce na takie detale, jeśli tylko dobrze zaplanujemy układ. Pamiętam, jak sama szukałam inspiracji w internecie i trafiłam na zdjęcia, gdzie sztukateria była połączona z nowoczesnymi meblami – to mnie przekonało, że nie trzeba rezygnować z klasyki na rzecz minimalizmu.

Nie da się ukryć, że największym wyzwaniem przy aranżacji z wykorzystaniem sztukaterii jest dopasowanie jej do reszty wyposażenia. Kiedy kupowałam wersalkę do swojego gabinetu, długo szukałam modelu, który nie przytłoczy pomieszczenia. Wybrałam jasną, z cienkimi nogami, żeby podłoga była widoczna i pokój wydawał się większy. Nad nią powiesiłam trzy wąskie listwy w równych odstępach – to zastąpiło obraz, a kosztowało ułamek ceny. Gdy znajomi pytają, skąd mam tyle miejsca na przechowywanie, uśmiecham się i mówię, że kluczem jest lozko z pojemnikiem na posciel w sypialni i sprytne półki. Sztukateria we wnętrzach to dla mnie sposób na wyrażenie siebie bez wydawania fortuny.

Pamiętam swoje pierwsze podejście do wnętrz w stylu boho. Kupiłam masę frędzli, poduszek i lampionów, a mój salon zamienił się w skład przecenionej orientalnej hurtownii. Klucz tkwi w równowadze. Zamiast trzydziestu poduszek na kanapie z funkcją spania, postawiłam na trzy, ale za to z prawdziwego lnu i haftowane ręcznie w Maroku. Każdy element musi mieć swoją historię, nawet jeśli to tylko pamiątka z wakacji nad Bałtykiem.

Kolejna rzecz, o którą rozbiły się nasze pierwsze plany, to przechowywanie. W ogrodzie nie ma szaf, a podręczne narzędzia, poduszki na meble, zabawki dla psa i koc na chłodniejsze wieczory muszą gdzieś znikać. Zbudowaliśmy prostą skrzynię z desek kompozytowych, która jednocześnie jest siedziskiem przy stole. Podobny problem mieliśmy w salonie, gdy okazało się, że goście na noc nie mają gdzie spać, bo nie ma miejsca na dodatkową pościel. Rozwiązaniem okazało się łóżko z pojemnikiem na pościel, które stanęło w pokoju gościnnym. Niby detal, ale zmienia wszystko. W ogrodzie też tak działa to, że każdy element może mieć podwójną funkcję. Huśtawka z daszkiem chroni przed słońcem i daje schowek na doniczki.

Kuchnia w stylu skandynawskim to białe fronty z matową wykończeniem i blat z konglomeratu kwarcowego. Unikam otwartych półek, bo zbierają kurz i wymagają ciągłego porządkowania. Zamiast tego montuję szafki sięgające sufitu z systemem cargo do przechowywania garnków i przypraw. W małej kuchni 6 m kw. sprawdził się wysuwany blat roboczy, który chowa się pod szafką. Oświetlenie punktowe nad blatem to must-have – jedna lampa sufitowa nie wystarczy, gdy gotujesz w cieniu własnej głowy.

Łazienka w bloku z wielkiej płyty często jest ciasna i bez okna. Stawiam na płytki w kolorze białego marmuru w formacie metro, które optycznie powiększają przestrzeń. Zamiast kabiny prysznicowej wybieram brodzik z odpływem liniowym, który ułatwia sprzątanie i nie zabiera miejsca. Przechowywanie kosmetyków rozwiązuję za pomocą wąskich szafek nad sedesem i organizerów na drzwiach. U jednej z klientek zamontowałam lustro z oświetleniem LED, które zastąpiło osobną lampę i stworzyło wrażenie większej przestrzeni.