Łazienka w bloku to często zapchane pomieszczenie, ale w prowansalskim stylu może stać się oazą. Położyłam płytki w kolorze écru z delikatnym wzorem w łezki. Biała ceramika na umywalce ma zaokrąglone krawędzie, a bateria z mosiądzu z czasem pokryła się patyną, którą co jakiś czas poleruję tylko w widocznych miejscach. Na parapecie stoją słoiki z solą morską i suszonymi płatkami lawendy. Drewniana drabinka na ręczniki to mój ulubiony element - zajmuje mało miejsca, a ręczniki schną na niej szybciej niż na grzejniku. Podłoga z desek z odzysku, choć wymagała impregnacji, daje efekt starego domu na wsi. I tu kolejna rada: nie bójcie się ciemnych fug w łazience - przy jasnych płytkach dodają głębi i maskują osad z mydła.

Kiedy budżet jest naprawdę napięty, warto postawić na samodzielne przeróbki. Stary stół z pchlego targu za 50 złotych pomalowałam farbą kredową i wygląda jak nowy. Do tego dodałam nogi z metalowymi okuciami za 30 złotych. W kuchni zamiast drogich szafek zamontowałam otwarte półki z desek sosnowych. Koszt materiałów to 80 złotych, a efekt jest lekki i nowoczesny. Pamiętam, jak sąsiadka zdziwiła się, że to wszystko zrobiłam sama. Sekret tkwi w tym, by nie bać się eksperymentować. Farba, nowe uchwyty i odrobina wyobraźni potrafią odmienić nawet najtańsze meble.

Kiedy zaczynałam urządzać to maleństwo, popełniłam masę błędów. Najpierw kupiłam okrągły stół, który miał być "przytulny", ale zajął całe przejście. Potem zamontowałam oświetlenie tylko nad blatem, a reszta tonęła w mroku. Dopiero po trzech miesiącach doszłam do wniosku, że w małej kuchni liczy się każdy centymetr, a decyzje trzeba podejmować z chłodną głową. Zamiast klasycznych szafek postawiłam na wysokie słupki sięgające sufitu – to dało mi dodatkowe półki na rzadko używane sprzęty, jak mikser czy maszynka do mielenia mięsa. Blat roboczy powiększyłam, wykorzystując parapet – położyłam na nim grubą deskę drewnianą, która służy jako dodatkowa przestrzeń do krojenia. Zrezygnowałam też z suszarki nad zlewem, bo wiecznie blokowała światło, i postawiłam na składaną suszarkę, którą chowam do szafki. Dzięki tym zmianom gotowanie stało się przyjemniejsze, a kuchnia przestała przypominać składzik.

Tekstylia to najprostszy sposób na zmianę charakteru pomieszczenia bez dużego wydatku. Znalazłam w lumpeksie lniane zasłony za 25 złotych i po praniu wyglądały jak nowe. Do tego poduszki z weluru w odcieniu musztardowym za 19 złotych sztuka. Ważne, by nie przesadzić z ilością. W małym mieszkaniu trzy dekoracyjne akcenty wystarczą. Unikaj wzorów, które optycznie zmniejszają przestrzeń. Postaw na gładkie materiały w ciepłych tonacjach. W sypialni położyłam dywan z juty za 60 złotych, który dodaje tekstury i tłumi hałas.

W kuchni, która u mnie jest połączona z salonem, oświetlenie nastrojowe też odgrywa ważną rolę. Zainstalowałam pod szafkami wiszącymi taśmę LED o ciepłej barwie, która oświetla blat roboczy, ale nie razi w oczy podczas gotowania. Do tego nad stołem zawiesiłam pojedynczą lampę z abażurem z rattanu, która daje rozproszone, miękkie światło. Gdy wieczorem zapalam tylko te dwa źródła, a główną lampę sufitową wyłączam, całe mieszkanie zmienia się w przytulną kryjówkę. To proste, ale skuteczne rozwiązanie sprawdza się zwłaszcza w dni, gdy potrzebuję odreagować po pracy.

Nie zapominaj o łazience. Plama na fugach, zardzewiały uchwyt, stara zasłonka prysznicowa – to wszystko sygnały, że mieszkanie jest zaniedbane. Wymiana uszczelki przy baterii kosztuje 5 złotych, a robi ogromną różnicę. Jeśli wanna ma żółte przebarwienia, użyj specjalistycznego środka lub po prostu pomaluj ją farbą do wanien. Ręczniki powinny być świeże, pachnące i ułożone w równy stos. Żadnych suszących się skarpetek na kaloryferze. Nawet jeśli mieszkasz w tym mieszkaniu podczas sprzedaży, przed każdym pokazem schowaj wszystko, co osobiste. Szczoteczki do zębów, kosmetyki, leki – to wszystko do szafki. Łazienka ma wyglądać jak w hotelu, nie jak w domu w trakcie remontu.

Kuchnia w stylu prowansalskim to dla mnie największe wyzwanie. Otwarta przestrzeń między salonem a aneksem kuchennym wymagała spójności kolorystycznej. Wybrałam fronty w odcieniu szałwii z frezowanymi przetarciami, które wyglądają jak naturalnie starte od lat. Blat z konglomeratu imitującego kamień wapienny ma chropowatą powierzchnię, idealną do wyrabiania ciasta. Na ścianie powiesiłam półki z surowego drewna, na których stoją gliniane dzbanki i słoje z suszonymi ziołami. Problem pojawił się przy przechowywaniu garnków - prowansalskie wnętrza nie lubią plastikowych pojemników, więc zainwestowałam w wiklinowe kosze i lniane worki. Każdy z nich ma naszytą małą zawieszkę z opisem zawartości, co przy małej kuchni ratuje czas podczas gotowania.